Outreach!

Oli otya ccebo e nyabo!
Dit is alweer de één na laatste week! Vorige week vrijdag hadden we de bruiloft! Rond 10 uur moesten we er zijn en om half 1 gingen we weg ;) Rond half 3 kwamen we aan en we moesten nog even wachten wat het hele feest was nog niet klaargezet. We hadden alle 4 Gomez aan en moesten op hakken, we hadden dit allemaal gehuurd. Onder de Gomez kregen we een soort onderrok, een heel dik stuk stof want dan leek je wat dikker. Dat vinden ze hier namelijk heel mooi, want dat betekent dat je geld heb om eten te kopen. We moesten ons opstellen in 2 rijen, 1 rij van vrouwen en 1 van mannen. Alle mannen hadden dus zo een wit gewaad aan en alle vrouwen die verschrikkelijke Gomez jurken :p Het was super warm in die dikke jurk en het duurde ook erg lang. Het was wel midden op een heuvel vol met bananen plantages, echt een supermooie locatie! Het decor was zo kitscherig als het maar kon, alles is het fluor groen en roze haha. Alles was in Luganda dus we verstonden er niks van! Af en toe hoorde je ze mzungu zeggen en dan wisten we dat ze het weer even over ons hadden. Ze vonden het een hele eer dat we er waren, daarom moesten we tot 2x aan toe naar voren om eerst voor het publiek te dansen en daarna nog een keer met de bruidegom, sta je dan voor 200 mensen. Ook moest lil naar voren om met de tantes bloemen te overhandigen. Het was erg leuk te zien hoe het allemaal traditioneel gevierd wordt in Uganda! Die bruid in een neon groene glitterjuk met allemaal soorten bollen op haar hoofd en zilveren figuren in haar haar. Het zag er echt voor geen meter uit! Daarna moest de man de vrouw ‘kopen’. Echt belachelijk, maar zo gaat het dus echt. De man moet allemaal fruit, frisdrank, andere voedingsmiddelen en 2 geiten en een koe geven aan de familie. Toen moesten wij met alle vrouwen van het ziekenhuis dit naar de familie brengen. Moest je dan met een mand op je hoofd met hele pompoenen erin, op je hoge hakken de berg op die vol met kuilen zat. Wonder boven wonder ben ik niet eens omgevallen ;) Het was wel heel erg leuk om te doen! Daarna kregen we om 8 uur rijst en stukken vlees in bananenbladeren, wat je met je handen moest eten. Op dat moment konden we alles eten, want we hadden alleen om 9 uur ontbeten! Het was wel echt een hele leuke dag om mee te maken! Ook leuk om te zien hoe geweldig al die Ugandezen het vonden om een mzungu in Gomez te zien!
Vorig weekend gelukkig eindelijk weer is een dag mooi weer gehad en lekker bij het zwembad gelegen. De weekenden zijn hier heel chill en gezellig. Lekker bijkomen van de week, vorige week nog leuk wezen stappen, want dat kan hier ook nog! Ook nog een keer naar de sauna en een massage voor wel 3 euro;)

Begin deze week gingen we op outreach. Dit betekent dat we de visserdorpjes en eilandjes in gaan om HIV testen af te nemen. Deze dorpjes zijn niet met de auto te bereiken en hebben geen medische hulp aanwezig. We gingen met zijn 4en ( ik miranda, lily en anne) en met 3 locals: Thembo, Peter en Gertrude. Ik ging op de heenweg met Thembo op de Boda met het testmateriaal. Het was zo een uurtje rijden. We gingen naar Kesensero, dit visserplaatsje ligt aan Lake Victoria. De weg erheen was echt prachtig! Ik had al heel veel mooi groen gezien in Uganda, maar dat het nog veel groener kon wist ik niet. We gingen echt berg op berg af, zodat je steeds een prachtig uitzicht had over het bos, vlaktes en ook nog stukken wat op woud leek en natuurlijke Lake victoria! Echt super mooi! Daar aangekomen kwamen we op onze slaapplek! Nou ik had verwacht dat we buiten moesten slapen, maar we sliepen zelf op een matras onder een dak! Wel in een heel klein bed samen met lil, maar het was prima te doen! Geen douche en WC. Je moest naar het openbare toilet, moest je 200 USH betalen (15 cent). Je moest een jerrycan pakken toen naar een paar gaten toe en het wegspoelen met de jerrycan. Erg lachwekkend! We hadden geen douche en geen water voor 4 dagen. De eerste dag bleven we in Kesensero, hier gingen we de testen afnemen. Het was echt een dorpje met sloppenwijken. Nog veel armer als Kyotera. Ook stonk het heel erg naar urine en naar vis. Je zag ze steeds aankomen met echt reuzenvissen! Leuk om al die vissers bezig te zien. We gingen dus bloed afnemen bij de mensen en dan meteen de HIV testen doen. Gertrude en Peter deden de counseling, dus de administratie. Daarna deden een paar van ons de venapuncties en de andere de HIV testen. De uitslag test is echt in 10 minuten bekend. Je ziet 2 streepjes op de strip als het positief, dan doe je nog een tweede test om te bevestigen. Wel heel erg raar om zo even aan te kruizen positief. Zo zet je wel iemand in een hokje van ziek of niet ziek. In één seconde zie je een uitslag wat voor de mensen levensbepalend is. Daarna gaven Gertrude en Peter weer de uitslagen aan de mensen. Het prikken ging erg goed! Maar ze hebben hier ook behoorlijke kabels, dus er kan niet veel misgaan! En gelukkig heeft niemand zichzelf geprikt van ons ;) De eerste dag was een beetje wennen, maar de volgende dag hadden we de locals niet eens meer nodig, behalve voor het tolken dan :) we hadden de eerste dag 34 testen gedaan en 12 positief.
Na een nacht slecht slapen door die luidruchtige Ugandezen gingen we de volgende dag naar Lukumiyu. We moesten naar dit dorpje toe varen over Lake Victoria. Het was zo een 3 kwartier varen en we waren 10 min bij Tanzania vandaan! Toen we er aankwamen stonden er mannen op ons te wachten. We werden gewoon de boot uit gedragen!!! Omdat er Bilharzia in Lake Victoria zit, dit zijn hele kleine beestjes in het water die door je huid kruipen en in je lymfe gaan zitten. Ik vroeg waarom hun dan wel het water ingingen, want dan worden ze toch ook ziek? That’s African life is dan het antwoord.. Je ziet heel veel afrikanen gewoon in het water. Toch maar voor de zekerheid een testje doen in Nederland. Ook dit was een super mooie omgeving. We gingen testen midden op de hoge berg op het eiland. Het was een soort oud paleis. Echt een heel erg mooi plekje. Deze dag hadden we 50 testen en 15 positief. De derde dag gingen we op de boda naar een plaatsje zo een uur rijden vanuit Kasensero. Bij deze kant van Uganda zie je ook heel veel rotsen. Dat merkte je zeker toen we deze weg gingen rijden, het was echt een bumpy ride niet normaal. Ik heb er al vele meegemaakt hier in Uganda, maar deze sloeg echt alles ;) Maar het uitzicht was het weer waard! We moesten in een kerkje in het dorp gaan testen. Helaas was het deze dag erg rustig we hadden maar 25 testen en er waren er 8 positief. De vierde dag gingen we naar nog een ander dorpje aan Lake Victoria: Sangobay. Hier moesten we onder een grote Mango tree de testen doen. Echt heel onhandig, want veel waaide weg. Ook spelen al die kinderen rond de testruimte, niet echt veilig met al het bloed. En jahoor op een gegeven moment waren alle naalden en handschoenen op. Dus moesten we 2 uur al onze spullen pakken en weer vertrekken. We hadden 40 testen gedaan en er waren er 10 positief. Steeds verbrandden we na het testen alle handschoenen, buisjes bloed en spuiten (naaldencontainer namen we mee) anders gaan de kinderen ermee spelen.
Het aantal getesten viel me erg tegen, ik had wel meer mensen verwacht. Maar veel mensen weten hun status dus al. En ook veel mensen zijn bang om hun status te weten.
Het was een superleuke week, maar wel afzien! Het was wel pittig om al die sloppenwijken te zien. Nog veel armer als kyotera. En het was nogal primitief leven. 2x per dag eten: alleen in de ochtend en avond. En dan rijst ;) dus dat komt nu zo ongeveer mijn neus uit! Geen douche en geen toilet. Maar het was wel echt heel erg vet om een keer mee te maken! Meer Afrika kan het niet!
Het hele dorp was wel op de hoogte van ons, iedereen wist opeens dat Nazuna (lily) en Namaganda (ik) in town waren. Was echt heel erg grappig, dat als we naar de wc gingen iedereen ons kende en onze naam riep. Ook op een gegeven moment mensen die ik nog nooit had gezien: hey namaganda. We kennen nu ook al veel Ugandeze woorden, dat vinden ze ook helemaal geweldig! Haha was echt heel erg leuk!
De terugweg was een ramp. We moesten in een taxi met 10 mensen en 2 kinderen + alle bagage. Nou het was echt niet te doen, ook nog eens heel erg warm. Op de helft viel de auto opeens uit.. half uur bezig geweest toen ging hij weer aan. En dit is nog zo een 6x gebeurd hierna. We waren er echt helemaal klaar mee. Hij reed steeds weer 100 meter en dan stopte hij er weer mee. Ook gingen we een keer stoppen en moesten er een paar uitstappen om 200 meter op de boda te gaan. En dat was omdat er politie stond te controleren ;)Toen op het laatste ging hij opeens stoppen, omdat hij een band moest verwisselen. Toen hadden we het echt gehad en gingen we op de Boda. We hadden 2 boda’s omdat we met zijn drieën waren. Na 100 m stopte de boda van Miranda en Lily er opeens mee. Jahoor de benzine was op.. om het nog erger te maken reed onze taxi ons ook nog eens voorbij… Payback, omdat we gewoon niet waren blijven zitten.
Gelukkig kwamen we bij ons appartement aan. Die we nu erg luxe vinden na de outreach, terwijl we ons appartement eerst erg krot vonden toen we aankwamen! En eindelijk genoten van een koude douche na 3 dagen. Ik was namelijk behoorlijk zwart, het leek net een beetje op de polderloop van Spaarndam!
Vrijdag hebben we dan eindelijk de biggen opgehaald! Abbat had ze gelukkig al uit de verschillende dorpjes opgehaald, dus we hoefden alleen met de pick de biggen naar de families te brengen. Ze waren bij de burgemeester even geplaatst. Dus ik dat biggenhok in en ze uit het hok tillen (zat namelijk geen deurtje in) die beesten waren zwaar! Ik moest eerst een achterpoot vastmaken met een touw en ze er toen uit tillen, nou die beesten kunnen toch gillen! Toen eindelijk de 11 biggen eruit. En met alle touwen en de biggen eraan naar de truck, maar die beesten lopen natuurlijk elke kant op behalve de kant die jij wilt. Daarna ze inladen in de pick up. Dus zie je het al voor je: 11 biggen in die pick up + wij (5 mensen). En ze gingen allemaal poepen en plassen in de auto, zelfs nog eentje braken want die was wagenziek. En toen ging het regenen plus door die leuke smalle weggetjes hier gingen we van voor naar achter van links naar rechts. Je kan je voorstellen hoe de pick up en wij eruit zagen na een half uur ;) Alle biggen afgeleverd bij de families en ze waren echt super blij! Ook een afspraak gemaakt om een huisje te bouwen. Dit is ongeveer 20 april af. Dus mijn projectje is nu officieel van start :D :D En die meiden blijven hier nog 2 maanden dus die kunnen het huisje af zien en foto’s maken. En het project in de gaten houden, maar Abbat is er heel goed mee bezig. Dus ik heb er wel vertrouwen in dat het goed gaat draaien:D Vanuit Nederland wordt ik ook op de hoogte gehouden over het project dus dat is erg leuk!
Nu weer even lekker genieten het laatste weekend met de meiden! En helaas gaat nu alweer onze laatste week in. Dus ook nog even keihard genieten van de laatste week Uganda!
Sorry voor het lange verhaal, de laatste weblog zal ik korter maken ;) Heel veel liefs voor jullie en tot volgende week!!! Sula Bulungi
xxxxxx