Oproep!!!!!!

Hallo Mzungu’s!
Wauw wat een geweldige dag heb ik vandaag gehad!! Daar ga ik jullie eerst even over vertellen. We gingen vandaag naar Betlehem. Dit is een weeshuis met 722 kinderen van 3-16 jaar. We werden door Fred ,de eigenaar en ‘vader’, opgehaald. Bij aankomst stonden er 500 kinderen ons op te wachten!!!!! Ze waren allemaal superblij dat we er waren. Ze gingen allemaal liedjes zingen en om ons heen springen en zo werden we naar het weeshuis begeleid. Woow wat een welkom was dat zeg, echt geweldig. Hier is het filmpje! http://www.youtube.com/watch?v=ueIWX7vcLJ4&feature=youtu.be
Zoiets maak je niet gauw mee! Toen gingen we in een soort aula (waar natuurlijk niet alle kinderen in paste) zitten, waar de kinderen gingen dansen en zingen. Ze kunnen hier zó goed dansen gewoon! En wij moesten natuurlijk ook meedoen, echt grappig! De kinderen hebben zulke goede manieren en zijn zo gedisciplineerd. Het zijn vooral straatkinderen. Het weeshuis zag er verder prima uit. Het probleem is alleen dat er teveel kinderen zijn voor het weeshuis. Hierdoor hebben ze wel wat problemen met water en voedsel en bedden. Hierna werden we samen met de kinderen in 3 groepen gedeeld. Ik was groep Tanzania, Marjorie was Kenia en Lily was Uganda. En we gingen voetballen!!! Nou de weg naar het veld hing iedereen om ons heen. Iedereen wil je aanraken en je haar voelen. Ook je armhaar, want dat hebben ze hier niet :p Nou we gingen dus voetballen, ik ging meedoen. Lekker op je blote voeten door dat weiland daarzo! Ze wisten niet wat ze meemaakten dat een mzungu ging voetballen! Nou de eerste partij gewonnen. En de finale ook! Dus ons team was de kampioen. Het was wel echt bloedheet en op je blote voeten is ook niet echt chill. Het was vooral ook erg leuk dat de puberende jongens die vaak niks zeggen, nu heel erg open naar mij toe waren als we een actie hadden gemaakt of gescoord! Daarna iedereen helemaal blij en steeds naar me toe dat ik zo goed kon voetballen en wanneer ik weer kwam. Dat was zo schattig! Ook erg leuk dat Fred en de leraren naar me toekwamen en het helemaal geweldig vonden dat een meisje kan voetballen. En ik ben gevraagd of ik trainingen wil geven voor de jongens, echt helemaal leuk! Dus deze dag was echt geweldig, ook omdat ik vanochtend een heel leuk pakketje over de post heb gekregen!
Ons huisje in veranderd in een kakkerlakken paradijs. Afgelopen maandag zijn we in ‘een soort van ‘ draaimolen geweest, gelukkig is hij niet in elkaar gestort! Het was zo grappig die ugandezen vonden het helemaal geweldig, gingen steeds me stoeltje ronddraaien en duwen. Daarna nog een dansje gewaagd tussen de ugandezen. Meteen weer 40 mensen om ons heen. Ze zijn wel een beetje handtastelijk, maar dat vinden ze normaal hier. Ze zijn hier erg van de aanrakingen (en niet omdat we mzungu’s zijn hoor!) bij elkaar. Was wel erg leuk om die sfeer te proeven.
Deze week zijn we op meerdere housevisits geweest. We hebben de armste families bezocht. Nou het was echt verschrikkelijk. Een gezin had helemaal niks, je kon hun huis niet eens een huis noemen. In het regenseizoen beschermt het huis hun niet eens, het water loopt gewoon door het ‘dak’. De vader lag begraven naast het huis. Het hele gezin had HIV. De jongen (13 jaar) werkte de hele dag voor eten voor zijn 2 broertjes en zijn zieke moeder. Het is maar wat je eten kan noemen, ze aten elke dag 1x per dag mais. That’s it. Ook een gezin met een kind van 1 jaar dat 2kg woog. Wat was dat erg om die in mijn armen te hebben, het woog echt niks. Voeten zaten onder de jiggers. Je kan het hier heel erg aan de kinderen hun haar zien, dat is namelijk dan een beetje bruin. Ook natuurlijk de hongerbuikjes die ik hier al veel en veel te vaak gezien heb. Na deze house visits ben ik de hele dag nog naar geweest. Hoe mensen dit een leven kunnen noemen, terwijl het enige wat ze doen overleven is. En dan nog overleven in de meest erbarmelijke omstandigheden. Overal vieze beesten, slapen op 3 vierkante meter met 6 personen. De ondervoedde kinderen die we hebben gezien nemen we mee in ons project op elke donderdag. We willen deze gezinnen graag helpen om ze jerrycans te geven, kippen (voor eieren en vlees), matrassen en schoolspullen. De kinderen kunnen namelijk gratis naar school als ze maar wel kleding, pennen, schriften en boeken hebben. Je wilt ze graag eten geven, maar dat is binnen een paar dagen op en wat dan? Het is zo dubbel als je bedenkt wat voor ons zo normaal is om lekker uit eten te gaan, stappen en naar de bios. Terwijl een gezin hiervan weer een maand te eten zou hebben. Het zet je zeker weer even met beide benen op de grond.
Dinsdag lekker hardgelopen met Lil. We dachten iedereen kijkt ons aan, maar iedereen ging ons aanmoedigen en soms zelf meerennen! Het was zó grappig, we waren wel kapot. Vooral die bergen op hier en dat met 35 graden…
Woensdag hebben we les gegeven op een nursing school. We hadden met zijn 3en lessen voorbereid om te geven aan de leerling-verpleegkundigen. Deze gingen over HIV/AIDS, diabetes en reanimatie. De les over HIV/AIDS was best shocking. Als we vroegen wie er seks hadden en wie er een condoom gebruikte reageerde enkele. De mythe is hier dat je van condooms kanker krijgt en dat ze in de vrouw achterblijven. Ze vonden het gek dat wij er zo open over aan het praten waren. Ze werden helemaal verlegen en steeds giechelen. We hebben denk wel 1000x en op elke manier tegen ze gezegd dat ze het moeten gebruiken. Dan vinden ze hier wel dat je aanspoort tot het hebben van seks. Hier geven ze namelijk als voorlichting dat je maar beter gewoon geen seks kan hebben. Dus de volgende keer moeten we condooms meenemen, aangezien niemand ze hier durft te kopen en ze ook niet weten hoe het werkt. De les over diabetes vonden ze maar lastig. Maar ik denk dat ze nu wel een beeld hebben van dit ziektebeeld. De les over reanimatie was erg leuk. Eerst gaven we informatie en toen een soort rollenspel. Hierna mochten ze zelf oefenen. Nou dat was natuurlijk helemaal geweldig dat ze mochten oefenen op een mzungu. Ze hadden nog nooit gereanimeerd dus ze pikte het niet al te snel op. Maar iedereen heeft het nu geleerd dus dat is mooi! Het was zo grappig hoe ze het voor gingen doen. Hierna gingen ze god bedanken voor ons en moesten we daarna met iedereen op de foto. Ben met alle 60 leerlingen wel 4x pp op de foto geweest, ik voelde me net een celebrity en dat alleen maar door ons witte huidje, erg vreemd.. Was wel een erg leuke dag en leerzaam voor de studenten en ons natuurlijk! We hebben meteen 10 andere onderwerpen gekregen die ze de volgende keer wel willen behandelen, dus we hoeven ons niet te vervelen!
Donderdag zijn we weer op housevisits geweest. Gelukkig eindelijk wat kinderen gezien die een heel stuk zijn opgeknapt. Wel een meisje Claire, ze was 1,5 en nog geen 3 kilo. Hoe ze eruit zag was echt verschrikkelijk en dat krijg ik maar niet uit mijn hoofd. Ik heb snel een matje van riet gekocht (deze maakt de moeder zelf) voor het dubbele, zodat ze eten voor Claire kan kopen. Ik ben erg benieuwd hoe ze er aanstaande donderdag aan toe is…
Vrijdag t/m zondag heerlijk naar Lake Bunyonyi geweest. Dit is een meer op 2.000 meter hoogte met meerdere eilandjes. Vrijdag 8 uur heen rijden en zondag 8 uur terug. Het was wel echt supermooi! We sliepen in tenten, helaas heel veel regen en onweer gehad. Het regenseizoen is weer aangebroken, nou het hoost hier dan echt uit de lucht niet normaal! Zaterdag in de middag wel even wat zonnestralen gepakt. Heb met Lil nog ‘even’ gekanood, het was een boomstam dus superzwaar en peddels wat je geen peddels kan noemen. Dus we gingen zigzaggend en met pirouettes het meer over. We waren op een gegeven moment best ver en toen moesten we terug.. We krijgen echt ruzie met die &%$ kano. Gelukkig wel weer teruggekomen;) Hierna lekker gezwommen in het meer en nog even een 15 meter hoge duik genomen vanuit een boom. Even lekker een dagje relaxen.

Nu heb ik eigenlijk een oproep voor jullie. Ik vraag niet graag om geld. Maar het is hier zo hard nodig, dat ik me toch geroepen voel om het doen. Wat ik hier zie kan ik niet overbrengen met foto’s of me weblog. Maar ik hoop dat jullie een beetje een beeld van hier hebben en snappen dat hier zoveel armoede is. Zelfs een klein bedrag kan hier een groot verschil maken. Ik wil hiervoor vooral jerrycans voor de families van kopen, zodat ze water kunnen halen. Matrassen om op te slapen en eventueel schoolspullen. Ik ga zelf ook een donatie doen voor het weeshuis, zodat het weeshuis de kinderen een betere omgeving kan bieden dan de straat. Als jullie hier iets voor voelen, reageer dan op deze weblog of stuur een mail: Marit_love91@hotmail.com. Ik zou het geweldig vinden. Met een bijdrage kan ik de gezinnen en kinderen hun leven misschien iets aangenamer maken. Ik hoor graag van jullie! Hiermee sluit ik nu deze weblog af! Heel erg bedankt
Heeeeel veeel liefs en een dikke knuffel! xxxx