Hakuna matata

Hallo allemaal!
Hier een aardig lang verhaal over de afgelopen 1,5 week!
We zijn bij Kalysso public hospital geweest. Ik heb hierbij een bevalling van een tweeling gezien. Die vrouw had al 5 kinderen! Het ging allemaal best snel. Het eerste kindje was er al snel uit, deze werd snel in doeken gewikkeld. Het tweede kindje ging moeilijker, deze lag in stuitligging. Toen het er eindelijk uit was lieten ze het kind bijna vallen(!!!). Het kindje huilde niet. Het werd snel beademd en gereanimeerd. Dat was echt verschrikkelijk om te zien, ik heb nog nooit zo een opluchting gevoeld toen het begon te ademen. Daarna moest het snel naar OK, omdat ze toch nog geïntubeerd moest worden. Daarna hebben we het gezonde kindje aan de moeder gegeven. Het was zo schattig en zo klein!! Die vrouw ging ons helemaal bedanken dat we erbij waren, terwijl we helemaal niks hadden gedaan. Ze legde het kind snel in de doeken en had het niet eens vastgehouden. Het is hier net een fabriek. Hoe meer kinderen je hebt hoe ‘beter’ je het zou hebben: vele handen maken licht werk. En als de vrouw pech heeft gaat die man er ook snel weer vandoor als hij even wat nakomelingen heeft gemaakt. 75% van de zwangere vrouwen hier heeft HIV, medicatie kan ervoor zorgen dat de baby het niet krijgt. Er is alleen te weinig geld voor deze medicatie.
Vorig weekend zijn we in Masaka backpackers geweest, gezellig bijbabbelen met de andere vrijwilligers. We sliepen in een heerlijk bed!! Hebben zaterdag Ugandeze les gehad en daarna nog kookles. We hebben 4,5(!!) uur staan koken, en binnen 10 minuten was het op.. Het was wel een beetje een rotdag, was toch in mijn gedachten thuis. Heb gelukkig later gehoord dat het een erg mooi afscheid was geweest.
Zondag zijn we heerlijk naar het zwembad geweest. In de krant stond dat er een hittegolf komt in Uganda. Nou het was inderdaad de warmste dag tot nu toe, zeker wel meer dan 40 graden. En dan in die bloedhitte die heuvels op lopen was geen pretje. Maar daarna heerlijk in het water geplonsd! Was echt een heerlijk weekend om even bij te komen na een pittige week! Oja bijna vergeten, ik en lil hebben onze eerste ervaring met de boda boda… Dat is het lokale vervoer hier waar je met zijn 2en kan reizen. Ze rijden ongeveer 70 km per uur. Vooral omdat hier heel veel heuvels zijn gaan ze bergafwaarts nog harden! Ze rijden hier links en er zitten heeeel veel gaten in de weg en er zijn natuurlijk veel zandpaden. Het verkeerd omzuild de gaten in de weg door kriskras op de weg de gaten te ontwijken. Nou één grote chaos! We vonden het doodeng, zo ongeveer al 4x rakelings langs een auto of andere boda boda! Toch beginnen we er nu al wat meer te wennen en houden we die grote neger iets minder stevig vast.. haha
Maandag begonnen we weer op het project. Toen we ´s ochtends aankwamen waren er 3 moeders die moesten bevallen! 2 keizersnedes en 1 gewone bevalling. Via vaginaal onderzoek wordt er gekeken hoeveel ontsluiting de moeders hebben. En ja hoor toen ging het beginnen! We gingen helpen met de bevalling! De moeder was niet erg meewerkend, ze had erg veel pijn waardoor de niet stil bleef zitten. Ze is tot bijna 3x aan toe bijna van die bank afgevallen. Ik haar goed vasthouden en af en toe even de rug gemasseerd. Toen ging het allemaal opeens al heel snel. We hadden al een aantal spullen klaargezet. Infuus werd geprikt en we hadden medicatie al klaargemaakt. De weeën werden steeds erger en de moeder had veel pijn. Ik snel nog een dosis oxycontin klaarmaken, maar ze hebben hier erg slechte materialen, de ampullen zijn amper te breken. Ook de spuit is erg stroef waardoor je het amper op kan zuigen! Daarna tikte ik een luchtbel weg en schoot de naald meteen weg, Stress stress natuurlijk!! Toen snel gelukt en in het infuus gespoten. Helaas ging de moeder zo zwaaien met haar armen dat ze haar infuus eruit trok. Nou overal bloed natuurlijk, dus snel infuus stoppen en bloed stelpen. De moeder mocht nog niet persen, maar deed het toch. Hierna ging het allemaal heel snel, ze werd snel ingeknipt en toen kwam de baby al. Een mooi meisje! Snel in doeken gewikkeld, mondje uitgezogen en gewogen. Hierna moesten we weer met de moeder verder want die verloor erg veel bloed. Ze had namelijk de baarmoeder eruit geperst. Dit moest weer teruggeschoven worden en met een soort grote tampon op zijn plek gehouden. De moeder had nog steeds veel pijn, maar ze mogen hier niet schreeuwen. Daarom werd de verpleegkundige erg boos en sloeg haar zelfs op haar been. Echt ongelofelijk als je dat vergelijkt met Nederland. Hierna hechten (daar ga ik me niet aan wagen hier). Nou toen was in ieder geval het ergste voorbij, even het meisje bewonderd en toen snel opruimen. Het was een grote chaos met allemaal bloed, placenta en alles. Ik ben hier wel extra voorzichtig met bloed, je weet maar nooit. Helaas hadden ik lily en marjorie zichtbare spetters op ons gekregen, erg fris.. We waren hierna allemaal een beetje in shock, was best een heftige bevalling. De verpleegkundige had het zonder ons niet gered alleen en heeft ons 10000 keer bedankt. Ze zei dat ze zo een moeder nog nooit had meegemaakt, nou dat zegt wel wat hier in Afrika. Gelukkig maakte moeder en dochter het hierna goed. Het was wel even hectisch, omdat alles tegelijk gebeurde. En de spullen hier echt armoedig zijn, dus je moet doen met wat je hebt. Gelukkig hadden ik en lil goed teamwork, waardoor alles goed is gekomen! Is toch wel heel erg bijzonder om voor de eerste keer te assisteren bij een bevalling! Hierna snel naar ons appartement om even bij te komen. Even een was gedaan, het water is meteen zwart en ik krijg het allemaal niet meer schoon hoor!
Op woensdag gingen we naar kalysso hospital. We zaten met zijn 9en in de auto! 4 voorin: 2 op de bijrijderstoel en Abbat had de chauffeur op schoot. Achterin zaten we met zijn vieren. En ik lag horizontaal over die mensen heen. Nou wat een feest was dat, ze stoppen hier zoveel mogelijk mensen in een auto. We hebben ze nog even het wilhemus laten horen, dus het was best gezellig. Ik was blij toen we er waren! Vooral omdat die afrikanen niet naar viooltjes ruiken. Op de kinderafdeling waren ongeveer 15 bedden, en ik denk dat er ongeveer 30 kinderen waren. Overal zieke kinderen op de grond met vliegen op hun, echt verschrikkelijk. Dan voel je je machteloos omdat je eigenlijk niks kan doen voor die kinderen..
Donderdag hebben we house-visits gedaan met Kim. We gingen dus op de Boda Boda het door de bush bush om ondervoedde kinderen te bezoeken. We gingen op de brommer tussen de smalste paadjes en de bananenbladeren door! Dat was echt geweldig, zo mooi als het hier is. Erg groen, terwijl het de piek van het droge seizoen is. Het was echt genieten op de boda boda, wel bijna een keer gevallen, maar dat is niet meer bijzonder hier. Benen helemaal open van alle bomen en planten, maar het was het waard. Allereerst een familie bezocht die alleen een huis hadden. Verder gewoon echt helemaal niets, geen matrassen op om te slapen. 7 kinderen met hun ouders. Nou het jongetje van 1,5 was verschrikkelijk om te zien. Dit was echt een plaatje voor giro 555. Onder de vliegen, hij was erg ziek en een echt hongerbuikje. Daar sta je dan machteloos, terwijl je in je achterhoofd weet dat er nog zoveel meer van die kinderen zijn die hulp nodig hebben. Nou wij gewogen, gemeten etc. Moeder een schema geven voor voedsel, geld gegeven om dat voedsel te kopen. En dan gaan we donderdag weer kijken. Nog meer families bezocht, was echt zo leuk om foto’s voor en na de hulp te zien van Kim. Zo zie je echt hoe zo een kindje opknapt. We waren ook echt helemaal oranje van al het stof hier! Dit gaan we nu dus elke donderdag doen. En afgelopen vrijdag gingen we naar murchinson falls! Eerst 8 uur rijden vanaf Masaka! Dan die middag meteen op gamedrive! Ik zat bovenop het dak boven de chauffeur. Nou het was zo vet om te zien! Je kon over de hele savanne uitkijken. We sliepen in een klein huisje midden in het wild. Nou overal leguanen en insecten. Ik lag de hele nacht stokstijf in bed. Toen stond er ook nog een buffel naast ons huisje in de nacht.. Nou echt doodeng! Gelukkig hoefde ik het huisje niet uit! De volgende ochtend weer op safari! Nog meer gezien als de vorige avond! We hebben heel veel antilopen, gazelles, waterbokken en andere bambi’s gezien. Ook veel buffels, zwijnen. Giraffen hebben we meer in de verte gezien, helaas niet erg dichtbij. Wel heel veel olifanten en een paar ook heel dichtbij! We hebben oog in oog gestaan met een boze olifant! Hij stond bij een huisje en iemand ging met jerrycans tegen de muur slaan. Hij stond op 5 meter afstand, dus hij ging stampen en schudden en met zijn slagtanden en slurf omhoog, nou wij schrokken ons dood want we konden geen kant op! Gelukkig liep hij de andere kant op. Maar dat was echt heel vet om te zien! Ook hebben we een leeuwin gezien met jongen, verstopt in de bosjes. Het was zo vet om al die beesten in het wild te zien. Supermooi uitzicht over de hele savanne, het was net of ik in animal planet was beland! Daarna hebben we een boottocht over de nijl gemaakt. Heel veel nijlpaarden gezien!! Ook een aantal krokodillen en één van 5 meter afstand! Hierna gingen we hiken naar de murchinson falls. Op kleine paadjes omhoog richting de watervallen. Het was nog best zwaar en dan nog in 40 graden. Het brandde ook nog op stukken langs de paden, dit doen ze voor het regenseizoen begint voor de vruchtbaarheid van de grond. Nou we moesten echt steil omhoog en dan steil omlaag, gelukkig geen misstap gemaakt;) Het was echt prachtig, je kwam steeds dichterbij de watervallen. Ook via een uitstulping van de rotsen had je een prachtig uitzicht. Hoe dichterbij je kwam hoe mooier het werd. We stonden helemaal bovenaan de waterval, en gingen toen langs de waterval naar beneden. Daar kwamen we op een punt waar het water breekt, waardoor we meteen een heerlijke douche kregen! We waren dan zo dichtbij de waterval en je zag echt de kracht van het water. Dan ook nog een mooie regenboog erdoorheen! Dit was echt zó een mooi plaatje, het gaf zoveel adrenaline. Ik kan het moeilijk beschrijven, maar het was echt geweldig! Ik heb nog nooit zoiets moois gezien. Toen helemaal omlaag waar er nog wat andere watervallen bij te zien waren. Veel mooie foto’s gemaakt, helaas kan ik ze niet plaatsen. Toen weer terug naar het kamp en zondagochtend weer vertrokken naar Masaka. Het was echt een superweekend! Zoveel mooie geweldige dingen gezien, het was echt de moeite waard! Helaas ben ik nu mijn camera kwijt, ik denk dat de taxichauffeur hem heeft gejat.. Gelukkig had ik de foto’s al op een USB staan. Een mede vrijwilliger bij ons is dit weekend ook beroofd, met messen en al. Dus we mogen niet meer ’s avonds alleen over straat. Blijven oppassen hier dus.. Ik hoorde dat jullie lekker aan het schaatsen waren, dus dat is mooi het tegenovergestelde van hier! Nu stop ik ermee want het wordt een beetje erg lang…
Ik houd jullie op de hoogte ! Heel veel liefs vanuit Uganda!!! Dikke kus xxx